Pręty gwintowane DIN 975 DIN 976 – zastosowanie
Pręty to wyroby hutnicze, które charakteryzują się długością większą od przekroju i dużą sztywnością. Powstają w procesie walcowania lub przeciągania surowca metalowego. Do ich produkcji używa się przede wszystkim stali, ale dostępne są również pręty z innych surowców.
Te, które zaopatrzone są w gwint, nazywa się prętami gwintowanymi. Czym jest gwint? To śrubowe nacięcie na twardej powierzchni walcowej lub stożkowej. Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje gwintów – zewnętrzne i wewnętrzne. Określa je norma PN I są oznaczone symbolem M – miarą metryczną oraz średnicą podaną w milimetrach.
Gwintowane pręty mają szerokie zastosowanie. Używa się ich w różnych konstrukcjach budowlanych, np. tych opartych o szalunek. Znajdują też swoje zastosowanie przy podwieszeniach instalacji wentylacyjnych, elektrycznych i hydraulicznych. Z powodzeniem montuje się je przy podwieszaniu sufitów oraz jako korytka od kabli czy rur.
Co oznaczają symbole DIN przy oznaczeniach prętów?
To określenie normy odnoszącej się do konkretnych modeli prętów. DIN to skrót od Niemieckiego Instytutu Normalizacyjnego (Deutsche Institut fur Normung). Takie oznaczenia stosuje się nie tylko w Niemczech, ale też w innych krajach. W Polsce również używane jest takie nazewnictwo. Konieczne jest więc zapoznanie sie z tabelą konwersji, aby precyzyjnie dobrać produkt do swoich potrzeb.
Różne rodzaje prętów DIN 975 I DIN 976
W ofercie sprzedażowej mogą znajdować się różne typy ww. prętów. Są to np.
– pręty czarne pozbawione powłoki ochronnej, które są klasycznymi łącznikami śrubowymi
– pręty ocynkowane lub nierdzewne, niezastąpione do miejsc narażonych na korozje
Dobrej jakości pręty gwintowane są odporne na odkształcenia, mają niewielki ciężar i higieniczną strukturę. Charakteryzuje je wysoka precyzja wykonania. Pręty gwintowane dostępne są w różnych klasach wytrzymałościowych oraz w wielu rozmiarach. Wykonane są ze stali gładkiej lub żebrowanej.
Artykuł sponsorowany
