Domy altarystów

Plac Kościelny i domu altarystów – XIX wiek

Do XIX wieku przy monumentalnym gmachu kościoła św. Jakuba w Nysie wznosiły się bardzo charakterystyczne zabudowania — domy altarystów. Kim byli ich mieszkańcy?

Domy altarystów zajmowały róg dzisiejszego Placu Kościelnego oraz ulicy Teatralnej. Altaryści w kościele św. Jakuba opiekowali się tzw. altariami, czyli specjalnymi fundacjami przy poszczególnych ołtarzach, tworzonymi przez osoby prywatne. Do ich obowiązków należała również organizacja wspólnych modlitw oraz troska o pamięć fundatorów.

Do czasu przebudowy świątyni w XVII wieku wewnątrz kościoła znajdowało się ponad 40 ołtarzy. Umieszczano je nie tylko w kaplicach, lecz także w ścianach między nimi oraz przy filarach.

Tak duża liczba fundacji wynikała między innymi z wysokiej rangi kościoła św. Jakuba. Oprócz mecenatu biskupiego parafia mogła liczyć również na hojne wsparcie prywatnych donatorów.

Charakterystyczne podziały i proporcje budynków altarystów skazują jeszcze na ich średniowieczny rodowód. Oczywiście w czasach nowożytnych otrzymały tynkowe ściany oraz szczyty zgodne z epoką. Na jednej z kamienic, pomiędzy oknami I piętra widoczne jest malowidło z przedstawiem figuralnym.

Rozbiórka – 1892 rok

Kres tej zabudowy miał miejsce po XIX wieku. Wówczas to domy zostały rozebrane, a na ich miejscu powstał internat dla chłopców. Budynek ten szczęśliwie przetrwał burzliwy czas II wojny światowej oraz późniejszych rozbiórek. Obecnie gmach zajmuje Sąd Rejonowy.

Zdjęcia archiwalne: polska-org.pl