Michał Kowalski, CEO Eiger Capital: Zmiany globalnych przepływów kapitału i strategie alokacji multi-asset
W 2026 roku, w warunkach zróżnicowanych ścieżek stóp procentowych na świecie oraz utrzymujących się zmian geopolitycznych, Polska znajduje się w fazie redefinicji swojej pozycji z rynku wschodzącego w kierunku istotnego punktu odniesienia dla globalnych inwestorów instytucjonalnych. Michał Kowalski, ekspert z 28-letnim doświadczeniem na międzynarodowych rynkach finansowych i dyrektor zarządzający Eiger Capital Investment, przedstawia globalną perspektywę na polski rynek oraz analizuje potencjalne okno alokacji wieloaktywowej.
Dane makroekonomiczne stanowią częściowe wsparcie dla tej tezy:
MFW prognozuje wzrost gospodarczy Polski na poziomie 3,1% w 2026 roku, wobec około 1,2% dla Europy Zachodniej;
Bank Światowy zakłada stopniowe wygaszanie standardowych programów finansowania dla Polski oraz przejście do modelu współpracy opartej na wymianie wiedzy i doradztwie;
S&P Dow Jones prowadzi przegląd klasyfikacji Polski w kontekście potencjalnego zaliczenia do rynków rozwiniętych, co w przypadku realizacji mogłoby skutkować istotnymi przepływami kapitału pasywnego.
Oznacza to, że Polska jest coraz częściej postrzegana nie tylko jako rynek wschodzący, lecz jako kraj podlegający ponownej wycenie przez globalny kapitał.
Trend: Europa Środkowo Wschodnia jako beneficjent zmian w globalnych łańcuchach dostaw
Zmiany geopolityczne i reorganizacja globalnych łańcuchów dostaw wpływają na wzrost znaczenia Europy Środkowo-Wschodniej, która stopniowo przekształca się z regionu peryferyjnego w istotny ośrodek przemysłowy.
Wartość transakcji M&A w regionie CEE w 2025 roku osiągnęła 42,5 mld euro;
56% niemieckich przedsiębiorstw planujących inwestycje w Europie Środkowo-Wschodniej wskazuje Polskę jako preferowaną lokalizację;
Program SAFE Unii Europejskiej o wartości 150 mld euro może przesuwać część inwestycji w kierunku regionu, przy czym Polska – dzięki bazie przemysłowej i przewadze kosztowej może być jednym z głównych beneficjentów.
Zdaniem Kowalskiego, proces ten nie ma wyłącznie charakteru cyklicznego napływu kapitału, lecz może mieć wymiar strukturalny.
Strategia: cztery główne kierunki alokacji
1. Ekspozycja na spadek stóp procentowych i aktywa o dłuższym duration
Kowalski zakłada, że w 2026 roku Fed może obniżyć stopy procentowe o kolejne 50–75 punktów bazowych. Spadek stóp procentowych sprzyja wycenom obligacji oraz spółek dywidendowych. Polskie obligacje skarbowe oraz wybrane spółki blue chip pozostają relatywnie atrakcyjne wycenowo.
2. Repricing aktywów w Europie Środkowo Wschodniej
Rosnące znaczenie regionu w globalnych łańcuchach wartości wspiera proces stopniowej rewaluacji aktywów. Polska, dzięki bazie przemysłowej, kapitałowi ludzkiemu oraz położeniu geograficznemu, pozostaje jednym z głównych beneficjentów tego trendu.
3. Globalna dywersyfikacja portfela
Rozszerzenie ekspozycji o amerykański sektor technologiczny (łańcuch wartości AI), europejski przemysł zaawansowanych technologii oraz globalne projekty infrastrukturalne może ograniczać ryzyko koncentracji i zwiększać udział w trendach strukturalnych.
4. Zarządzanie ryzykiem oparte na analizie ilościowej
W warunkach podwyższonej niepewności rynkowej kluczowe znaczenie mają testy warunków skrajnych oraz scenariusze makroekonomiczne. Polska posiada jedno z największych w regionie zapleczy specjalistów IT, co umożliwia łączenie analizy fundamentalnej z narzędziami ilościowymi i modelami AI w ocenie punktów zwrotnych na rynkach.
Podsumowanie: perspektywa lokalna i globalna
Kowalski podkreśla, że Polska znajduje się w fazie przejściowej od gospodarki postrzeganej jako kraj dłużniczy w kierunku bardziej zrównoważonego uczestnika globalnych przepływów kapitałowych. Dla inwestorów kluczowe może być połączenie znajomości rynku lokalnego z globalnymi metodami alokacji kapitału, co w warunkach zmian strukturalnych może wspierać długoterminową stabilność wyników inwestycyjnych.
artykuł sponsorowany
